Rozdział 5 cz.1

I w tym momencie usłyszeli trzask teleportacji, a w ogrodzie pojawili się... Ludzie, których

Hermiona nigdy nie widziała, a przynajmniej tak jej się wydawało. Była to piękna blondwłosa

kobieta, a wraz z nią przybyło dwóch mężczyzn, jeden był w jej wieku, a drugi w wieku jej

rodziców.

­ Hermiono, to jest Katrina, a to jej mąż Tom – powiedziała Narcyza

­ Witam państwa, Hermiona Malfoy. Miło mi – przedstawiła się dziewczyna

­ Witaj Hermionko. Katrina Riddle – przywitała się kobieta z lekkim uśmiechem – mi również miło,

możesz mówić do mnie ciociu, jak do wszystkich kobiet tu obecnych

­ I Severusa! – krzyknął Antony

­ Tom Riddle, do mnie możesz mówić wujku jeśli chcesz – przedstawił się mężczyzna zdziwionej

nastolatce – tak, tak, jestem Lordem Voldemortem. – odpowiedział na niezadane pytanie ze

śmiechem

­ A ja jestem Zack – powiedział chłopak uśmiechając się do niej radośnie – pewnie te wredoty nic

Ci o mnie nie powiedziały – wyszczerzył się – ale żeby się poznać mamy dużo czasu nie? –

poruszył sugestywnie brwiami

­ Ty zboczeńcu! – wrzasnął Draco – Wara od mojej siostry!

­ Oj Dracze... Wygłupiam się tylko, nie bądź taki sztywny – nabijał się niego Zack – kija chyba nie

połknąłeś nie?

­ Jeszcze nie. Ale moją siostrzyczkę masz zostawić w spokoju, jasne? Dopiero co ja odzyskałem i

nie chce jej znów stracić – powiedział spokojnie blondyn

­ Okej, chłopie. Nie okradnę Ci jej – wyszczerzył się syn Riddlów

­ No ja myślę – rzucił Malfoy

­ Dracusiu, Ty lepiej nie myśli bo mózg przegrzejesz jak w 6 klasie – zachichotała Hermiona

­ Ejjjjjj... Jesteś wredna! – powiedział oburzony Draco

­ Wcale nie! Martwię się o Ciebie braciszku – uśmiechnęła się – to dlatego to mówię – przytuliła

go – a może jednak jestem wredna? – zaśmiała się

­ Co? O co Ci chodzi? – spytał skołowany nie zauważając trzymanego przez nią zdjęcia jak

Moody zmienia go w fretkę

­ Patrzcie jak go zrobili w 3 klasie – zaczęła się śmiać wymachując zdjęciem – piękną był fretką

­ Osz Ty...! Obrażam się – powiedział odwracając się od śmiejących się jak dzieci dorosłych i

reszty młodzieży

­ Oj braciszku... Nie gniewaj się na mnie – rzuciła przytulając go od tyłu Hermiona – no

proooooooooooszeeeeeee

­ Będę!

­ Nie oblaziaj się... Plosie blaciskuuu – powiedziała dziewczyna udając małe dziecko

­ Okejjjj... Ale proszę Cię nie mów tak – zaczął się śmiać razem ze wszystkimi Draco – Co się

stało mamo?

­ Dzieci... Musimy wam powiedzieć. – powiedziała Narcyza – Ma to duży wgląd na waszą

przeszłość i przyszłość...